Promocja trzeciej książki dla dzieci Teresy Ostrowskiej
Teresa Ostrowska, mieszkanka małej wioski Brzeście położonej e Gminie Radków, utrwaliła się w świadomości mieszkańców powiatu włoszczowskiego jako autorka trzech opublikowanych książek adresowanych dla dzieci.
Pierwsza książeczka licząca zaledwie dwanaście kartek ujawniła oryginalność traktowania młodego czytelnika i jego rodzica. Nie ma tu niczego kłamliwego ze świata baśni, do czego zazwyczaj przyzwyczajają sierotki Marysie, śpiące królewny czy Kopciuszki.
Tytuł: „Zimowe spory maszyn rolniczych” wprowadza w rzeczywisty, prawdziwy krąg zajęć rolniczych wykonywanych przy pomocy rolniczego sprzętu. Różnorodne maszyny przechwalają się swoimi czynami i tym samym charakteryzują wykonywane w gospodarstwie prace. Dziecko ma okazję poznać różnorodne urządzenia, które przyciągają uwagę nawet dwulatka.
Druga książka nosi tytuł „Bajki z zagrody Babci i Dziadka”. To oczywiście nie bajki typu ezopowego. To urodziwe wiersze o zwierzętach i ich problemach z tradycyjnego, odchodzącego w przeszłość, podwórka, o otaczającej przyrodzie i zajęciach w tym gospodarstwie.
15 grudnia b.r. w Gminnej Bibliotece w Radkowie miała miejsce promocja trzeciej książki Teresy Ostrowskiej. Zgromadziła, jak poprzednia w sierpniu 2010 r., kulturalną elitę Gminy. Nie zabrakło przedstawicieli Urzędu z panem wójtem Stanisławem Herejem.
Warto tutaj dodać, że utwory zostały wydane dzięki współpracy z Lokalną Grupą Działania Region Włoszczowski ze środków Programu Leader, który jest częścią Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013.
„Jestem pełen podziwu dla twórczości pani Teresy. Serdecznie gratuluję pomysłów, talentu a także uporu i samozaparcia w zabieganiu o wydawanie swoich utworów, bo warto wiedzieć, że pani Teresa jest także wydawcą. Przy pomocy przyjaciół ze środowiska pisze kolejne wnioski i udaje się jej pozyskiwać środki finansowe z unijnych funduszy. Dzieje się to za sprawą Lokalnej Grupy Działania, która funkcjonuje na terenie powiatu.”
Chciałoby się powtórzyć za Wójtem: jesteśmy pełni podziwu dla uporu, konsekwencji i pracowitości tej emerytowanej nauczycielki, która ma przecież sporo kłopotów ze zdrowiem.
Wielu pisze do szuflady. Ale żeby podjąć trud wydawniczy, znaleźć na ten cel fundusze, organizować dziesiątki spotkań niemal na terenie połowy Polski – na to trzeba wielkiej energii i pokonywania wielu trudów. Zarówno mąż jak i córka Grażyna z mężem to wielcy sprzymierzeńcy autorki. Wiele im zawdzięcza, gdyż pomagają w każdej sytuacji i wspierają w chwilach zwątpień.
Byłoby grzechem w tej sytuacji pominąć rolę bibliotekarki, pani Magdy Hantkiewicz. Te urocze spotkania kulturalne, wspaniała atmosfera, przygotowanie szwedzkiego stołu, na którym produkty z zagrody Dziadka i Babci, to wynik starań przemiłej gospodyni spotkania. Na jej zaproszenie na spotkanie przybyły także dzieci z trzeciej klasy Szkoły Podstawowej. Na dzień dobry odczytały opowiadanie pt. „Świętokrzyski spóźnialski”, jedyną baśń w zbiorze o spóźnionym dinozaurze, który wykluł się z olbrzymiego głazu usytuowanego na brzeskim boisku.
Po krótkiej prezentacji twórczości pani Magda głos oddała autorce, która zaprezentowała zawartość swojej nowej książki, wskazała na wartości wynikające z opowiadań, scharakteryzowała ogólnie swoją twórczość, której jeszcze nie opublikowała.
Trzecia książka Teresy została napisana prozą. Są to krótkie opowiadania, niektóre przypominają nowelki a prawie wszystkie nacechowane są dużą dawką emocji. Z opowieści jawi się ciężki los zwierząt, współczucie dla ich doli, ujawniają się surowe prawa, którym podlegają. Widać, jak męczą się zwierzęta zimą, ile niebezpieczeństw na nie czyha, jak dalece są uzależnione od dobrej woli człowieka.
Teresa potrafi swoich bohaterów wyposażyć w gorące uczucia i oddać ich cierpienia. Urodziwa nowelka o gąsiorze i jego tęsknocie za przyjaciółką, kiedy porwał ją lis, wzrusza i utrwala się w pamięci. Myszy i lisy to szkodniki zagrażające ptakom i gospodarzom. Ale i ich nie omija współczucie autorki. Cierpią zimą głód, zimno, muszą szukać bezpiecznych miejsc, ale takich dla nich nie ma. Tragicznie przeżywają rozłąki i tutaj aż prosi się o obejrzenie obrazka pokazującego rozpacz cielątka i jego matki, kiedy kupiec wiezie ją do innej zagrody.
Książka : „Opowiadania z zagrody Babci i Dziadka” to dzieło talentu dwóch osób: matki i córki, bo córka Teresy, Grażyna Ostrowska-Wielgos jest autorką ilustracji. Domagają się one odrębnej analizy. Niektóre utrwalają w sposób realistyczny zamierzchły świat prac w minionej już rzeczywistości jak np. ilustracje do tekstu „Żniwa dawniej” , inne pokazują myszki, które dopiero co sprowadziły się do stodoły, dźwigając ciężkie plecaki i urządzają się w nowym miejscu, niektóre są pełne humoru. Warto tu przytoczyć ilustrację pokazującą dziadka i jego minę, kiedy podnosi podziurawiony przez myszy worek. Sterczące wąsy, włosy i oczy jak guziki oddają wszystko. Nic dziwnego, że wścieka się na koty i razem z babcią wymyślają lekcję, na którą nie zgodziliby się miłośnicy zwierząt. Kot w uprzęży przy słupie i przy workach z pszenicą i jego prawdziwie kocia mina oraz sterczące sierści! Tu każde zwierzę przeżywa ważne dla niego stany emocjonalne.
Cały ten świat dzieje się. Tu wszystko i wszyscy poddani są działaniu. Dynamizm ilustracji i umiejętność oddania stanów emocjonalnych to wyróżniająca ich cecha.
Myślę, że warto taką książeczkę mieć w swojej bibliotece. Jest też pięknie wydana. Na białym kredowym papierze w twardej okładce. I w dodatku każdy obrazek domaga się odrębnej lektury.
Obie panie zasługują na serdeczne gratulacje.
Elżbieta Łazarek
